Het jaar 2010 loopt ten einde en dat beseffen we allemaal, welk soort kalender ook bij ons thuis hangt, het einde komt eraan, de kalender is onverbiddellijk. Ik heb het hier wel over kalenders volgens onze Christelijke jaartelling.
Jaarkalender
In dit geval kijken we elk jaar tegen 12 mooie plaatjes aan waarop bergen en dalen te zien zijn als de gulle gevers in Zwitserland, in de Rocky Mountains of in andere berggebieden op vakantie zijn geweest. Die bergen en dalen kunnen ons doen filosoferen over onze eigen levensloop met zijn ups en downs en als ons jaar slechts 365 dagen telt dan kunnen we daar soms meer, maar ook minder gelukkig over zijn. Degenen die Griekenland kennen, die in Indonesie zijn geweest, die de fjorden kennen, ze zullen allemaal verschillende jaarkalenders mee terug naar huis nemen. Er zijn ook Christelijke jaarkalenders waaronder vaak ook hele mooie, wij hebben immers de Christelijke jaartelling.
Scheurkalender
Onze scheurkalenders bevatten dikwijls serieuze en opvoedkundige lessen, geheel in de geest van Sint Nicolaas en als er op een binnenvallend pakje uitsluitend de naam staat van degene voor wie het is bestemd, dan weten wij wel wie de afzender is, niemand gebruikt in dit seizoen – anders dan de Sint - immers ons openhaardkanaal. Na 6 december zijn we aanvankelijk drukdoende met Kerst en Oud/Nieuw, maar dan is het zover: per 1 januari fungeert de nieuwe scheurkalender en begint het aftellen weer. Is die dag voorbij? Weg met de tekst, morgen is er weer een nieuwe dag met een andere tekst, overmorgen ook, etc. etc. Meestal 365 keer per jaar, slechts eens in de 4 jaar een schrikkeljaar zoals de ouderen onder ons (w.o. ik) reeds op de Lagere School hebben geleerd. Het systeem werd door Paus Gregorius XIII in 1582 ingevoerd, zij het nog slechts beperkt tot de Katholieke-staten. In hoeverre deze paus die honderden jaren later dan Sinterklaas is geboren nog contact met onze goedheiligman heeft gehad, o.a. ten aanzien van de vaststelling van diens verjaardag, is mij niet bekend.
Verjaardagkalender
In elk toilet hangt wel een verjaardagkalender waar iedere gast of ’bezoeker’ kan lezen wie van onze familie, vrienden of kennissen jarig is (geweest) of binnenkort jarig is. Dat is een mooie traditie die ik eerst tenvolle kon waarderen toen ik – nog slechts korte tijd op de Lagere School – heb leren lezen. Op het toilet kun je 2 dingen tegelijk doen, een ervan is de verjaardagkalender bestuderen. (In dit verband heb ik eens een uitspraak van Oldebarnevelt gelezen waarin hij gezegd zou hebben: Ik kan maar een ding tegelijk doen, maar dat doe ik dan ook heel goed. Helaas werd hem de ‘oude dag’ niet gegund!). Mijn grootouders hadden in mijn jeugd een heel oude en heel mooie kalender in hun toilet hangen: deftige dames in lange chique toiletten met dito hoeden. Wat heb ik in bewondering naar die dames (op)gekeken vanaf mijn houten ‘zitvlak’ met de grote ronde opening in het midden. Dat waren nog eens toiletten! Het soliede bijpassend houten deksel – meestal in dezelfde kleur – werd eerst verwijderd nadat het haakje aan de deur bevestigd was. Pas later kregen mijn grootouders een sluiting aan de deur die werkte als een ouderwetse spoorwissel, je moest een hendeltje kiepen waardoor zowel de deur in het slot viel als aan de buitenkant te lezen was: BEZET
De mooie damesplaten waren wel eens de oorzaak dat ik vergat waarvoor ik was gekomen. Die kalender hing er al sinds de eeuwwiseling 1900 (geen schrikkeljaar dus!), oma en opa waren toen nog jong: 36 en 34 jaar oud en ze waren zuinig op die mooie kalender die met doorhalingen aangaf welke dierbaren – familieleden en vrienden – reeds overleden waren. Als tegenwicht stond gelukkig een nog grotere groep nieuwelingen met dezelfde namen als wij op de kalender bijgeschreven, namen van onze neefjes en nichtjes die ook naar opa en oma genoemd waren. Dit jonge volkje vormde 3/4 eeuw geleden, evenals dat in de meeste gezinnen het geval was, de basis voor een evenwichtige bevolkingsopbouw; qua vorm gelijkend op de Piramide van Austerlitz maar qua samenstelling veel stabieler. Echter, 75 jaren hebben hun tol geeist, het ‘jonge volkje’ is naar boven geschoven tot in bovenste regionen van de bevolkingskegel, maar waar destijds sprake was van een breed draagvlak daar zien we nu een smalle basis.
Slot
We zullen het allemaal wel zien, deze week las ik op twitter (ik meen geplaatst door @tuttel) dat een ‘verjaardagkalender’ met alle namen van tweeps erop in wording is. En die kalender zou dan al binnen afzienbare tijd geraadpleegd kunnen worden. Voor de ouderen onder ons is het wel oppassen geblazen! …Maximum leeftijd: 72 jaar !
Op deze Kerstavond, een week voor Oudjaar, sluit ik mijn blog en wens al mijn twittervrienden en mijn bloglezers toe:
PRETTIGE KERSTDAGEN EN EEN GOED EN GEZOND NIEUW JAAR (2011)
))