Het leven zit vol verrassingen…

Het leven zit vol verrassingen: Onze computer vertoonde ouderdomsverschijnselen, de printer was ook niet altijd enthousiast en dus besloten Jannetta en Rene mij een laptop als verjaarscadeau te geven. Vanwege onze Rodosvakantie kreeg ik de laptop begin juli. Dat was weer heel iets anders (vond ik) dan die statige grijze box die mij aan een konijnenhok deed denken. Ik oefende met die laptop, emailde ermee met  leeftijdsgenoten die dikwijls ook niet zo handig zijn met dit medium.  Toch hield ik me aan de traditie en schreef en verstuurde tientallen Kerst- en Nieuwjaarskaarten meestal voorzien van tweet-lange extra informatie.

Voldaan en ontspannen ging ik 2009 in, vergezeld van mijn  laptop. Dat was maar goed ook want ik las dat ik naast een laptop ook een weblog had. Gelukkig was er een toelichting bij want ik wist amper wat een weblog inhield en een blog? Nooit van gehoord. Maar daar kwam ras verandering in na het lezen. En zo schreef ik mijn eerste blog, eigenlijk meer een soort mededelingenbriefje, wat er in stond alleen bestemd voor Jannetta en/of Rene (@Hoks!). Al snel kwamen er een paar reacties, de eerste kwamen van Anna-Maria @puur en Kees Romkes @keez. Ik schreef er nog een paar want ik begon het bloggen wel leuk te vinden en de reacties ook. Dus eens nadenken over andere onderwerpen….

Er kwam weer een cultuurschok: ‘twitter’ verscheen in mijn leven, twitter overspoelde mij: een mini-tsunami zonder dat ik daar erg in had. Ik had ineens ‘followers’ en ik moest ook followen. Dat ging nog wel eens fout, @jandor schoot te hulp maar hoe graag en goed ze ook hielp ik moest het zelf  oplossen en zoals ‘Lommerlust Makelaars’ aangeven: “met een beetje hulp”. Dus ik tweet, ik twitter, ’s morgens vroeg en ook  tot ’s avonds laat; overdag zijn er ook andere bezigheden: In mijn tweet maak ik er wel melding van “gelopen in de bossen bij….” als in een tweet verwezen wordt naar muziek, een artikel en noem maar op dan klik ik daar op en reageer daar soms op.

Dan komt de uitnodiging voor #tweist, die neem ik aan,natuurlijk: als je a zegt moet je ook b zeggen. Mijn vrouw zet me om kwart voor 6 af bij het mooie kantoor van ‘Lommerlust Makelaars’ in Zeist, het kantoor van de twitter @Hoks. Ik tref daar al een 15-tal mensen aan die ik een hand geef en vertel wie ik ben.  Hetgeen eigenlijk overbodig is gezien mijn voorkomen, iedereen is veel jonger dan ik. Er werd in groepjes gepraat zoals dat altijd bij dergelijke gelegenheden gaat, ik merkte dat er meer waren die de ander niet van gezicht kende maar wel via twitter.

Er was van alles te drinken en te eten, wijn, bier (biertap),frisdranken, snacks, slaatjes, kaas, snacks etc., alles op een drietal tafels. In het ruime kantoor waren echter nog meer tafels waarop computers stonden. Daar werd druk aan gesleuteld en na verloop van tijd scheen men met het resultaat tevreden en kon de show aan de muur beginnen. Het aantal bezoekers was inmiddels meer dan verdubbeld (het exacte aantal aanwezigen weet ik niet), wat ik wel weet is dat ik twee jonge jongens zag die ook al twitteren(hierover later meer)

Twitterfall op #tweist

Twitterfall op #tweist

Weer iets nieuws voor mij, projectie op een lichtkleurige wand (meer gezien), maar hier las ik de ene tweet na de andere, onder elkaar zoals ik dat in mijn nog korte twitterleven op mijn eigen scherm kan lezen. Om mij heen zag ik enthousiaste mensen bezig met een iPhone in de hand terwijl  hun ogen doorlopend controleerden of  de verzonden tweet  goed was gekomen op de muur. Het heen en weer bewegen van de hoofden vond ik wel amusant zoals ik de hele avond amusant, interessant en leerzaam vond. Petra was zo vriendelijk me uit te leggen wat ik op de muur zag en hoe het daar terecht kwam, de tweets van de mensen  hier in het  ‘Lommerlust Makelaarskantoor’, maar ook afkomstig van de twitters die door omstandigheden verlaat waren om #tweist nog mee te maken.

Tegen 9 uur had ik al zoveel twitters vragen gesteld en even zoveel fijne antwoorden gekregen dat ik naar huis wilde, ik had veel om over na te denken, ondanks dat je ontspannen rondloopt en rondkijkt is ook dit weer iets nieuw. Als ik Jandor wil bedanken zie ik daar vlakbij op de grond onder  een paar tafels die twee jonge jongens weer. Ik maak een praatje met hen en krijg te horen dat de een Jelle en de ander Jurre heet, een tweeling,. 6 jaar oud en allebei twitter! Zoets heb ik nog nooit meegemaakt, dit is voor het eerst van mijn leven dat ik een 6-jarige tweeling-twitter genaamd Jelle en Jurre Groenendijk ontmoet en de hand geef. Wie het bedacht heeft weet ik niet maar op een gegeven moment zagen wij een groep twitteraars die een foto van ons drieen wilde maken. En zo kwam het dat ik tussen Jelle en Jurre stond, beide heel vriendelijke jongens, en foto’s van ons drieen werden gemaakt.

@tiesbaas met @jelle en @jurre op #tweist

@tiesbaas met @jelle en @jurre op #tweist

Toen ik daarna van alle mensen en in het bijzonder van degenen die veel uitleg gegeven hadden afscheid nam en @Jandor en @Hoks feliciteerden met de zeer geslaagde avond lagen en zaten Jelle en Jurre, de zonen van de trotse Jilles Groenendijk (@Jillesdotcom) al weer op de grond met hun gadgets.

Mijn vrouw Wil – na een telefoontje van @Jandor – haalde me hierna met onze nieuwe auto weer op,  buiten voor het kantoor werden we door een drietal rokende twitteraars nog uitgezwaaid.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

4 reacties op Het leven zit vol verrassingen…

Reacties zijn gesloten.