Hindenburg

Woensdag 6 mei 2009,

Vanmorgen moest ik enkele zaken regelen bij mijn bank en gewoontegetrouw doe ik dat per fiets, weer of geen weer (op een enkele uitzondering na). Ik droeg zomerkleding maar dat viel me knap tegen, na een klein kwartier fietsen was ik blij met de aangename temperatuur die ik in de bank aantrof. Ik besloot daar enige tijd te vertoeven met het lezen van een tweetal dagbladen onder het genot van een bekertje sterke zwarte koffie, mijn gedachten gingen toen uit naar onze onvolprezen twitter-koffiejuffrouw Jannie die vanmorgen zo haastig haar Gerard te hulp moest schieten om verder verzakken van de caravan te voorkomen. Ik hoop dat dat inmiddels gelukt is. Al opwarmend, al lezend, al koffie drinkend, al rondkijkend dacht ik na over alles wat het AD (ook met Zeist-nieuws) en De Telegraaf  aan ouder- en nieuwer nieuws te berde brachten. Een magere mevrouw van meer dan middelbare leeftijd die iedereen in ons dorp van gezicht kent omdat ze armoedig gekleed overal opduikt en nergens overlast bezorgt had even voor mij – en zelfs nog schichtig rondkijkend ook een(!) beker warme koffie uit de gratis  automaat gehaald; haar zie ik in de nabijgelegen Openbare Biliotheek dikwijls met krant of tijdschrift uitrusten, hier waar de koffie gratis is durfde ze dat kennelijk niet of misschien boezemde ik als enkele aanwezige haar weinig vertrouwen in. Ik had me trouwens voorgenomen dat als iemand haar iets in de weg zou leggen ik me er subiet mee zou bemoeien.

Afijn, een van beide kranten (misschien beiden wel) vermeldde het feit dat op 6 Mei (met hoofdletter) 1937 op Lakehurst, New Yersey het 245 lange Duitse luchtschip ‘Hindenburg‘ in vlammen was opgegaan. Er stond nog een foto bij van de ongelukkige zeppelin.

Zo zat ik daar alleen en mijn gedachten gingen ver terug, wel zeventig jaar.  Omdat ik vroeger goed heb leren rekenen corrigeerde ik mezelf: twee-en-zeventig jaar geleden. Ik zat nog maar pas in de 3e klas van de Lagere School – nog maar enkele weken omdat in die tijd bij ons 1 April als peildatum werd aangehouden. Ik ben eind Mei geboren  en was dus bijna 7 jaar oud toen ik voor ’t eerst naar school ging. Wel een beetje jammer vertrouwde mijn moeder me later toe want ik was nogal een druk jochie en had bovendien een ruim 4 jaar jonger, lief en rustig broertje Johan.

Klas 3  (groep 5 tegenwoordig),  maar lezen kon ik al wel een beetje, dat hadden mijn 4 jaar oudere broer Jaap en mijn  2 1/2 jaar ouder zusje Ludy me wel geleerd. Zo spelde ik de krant, net als de anderen….en bovendien hadden we de radio (sinds 1934: Melbourne-race).  Ik herinner me ook de gesprekken over deze ramp, gesprekken tussen mijn ouders, mijn grootouders, oom en tante en vele andere oudere mensen waarbij ook de ondergang van de ‘Titanic’ (25 jaar eerder) ter sprake kwam. Gewend aan veel schipbreuken met verdrinkingen en vermissingen waarbij mijn familie betrokken was betrof het hier echter een calamiteit van een heel andere orde.

Een groot aantal mensen, ook in Nederland, had kennis gemaakt met het fenomeen Zeppelin (‘zeppelin’ tegenwoordig?), men had ze over zien komen, ik ook, bij de stad Groningen en het was indrukwekkend; ik had thuis ook een Zeppelin, van metaal en grijskleurig. Mijn luchtschip had een lengte die vergelijkbaar is met de breedte van mijn laptop waarop ik dit alles nu neerschrijf terwijl de doorsnee ervan overeenkomt met een tweet van 140 tekens als ik me dit alles goed herinner. En zo probeer ik aan te geven wat in een mensenleven zo al niet te beleven en zelfs te combineren valt.
Mijn luchtschip is – evenals de ‘Hindenburg’ – van de aardbol verdwenen, alleen de herinnering blijft !

Wij zijn na het overlijden van mijn schoonvader Gerrit Rap (=opa van jandor) in 2001 in Egnach (CH) aan de Bodensee geweest, onze vriend Kurt Hofer heeft ons daar een rondvlucht aangeboden over de 3 landen aan dat meer waarbij we o.a. boven Ludwigshafen een Zeppelin, een ‘blimp’, hebben zien vliegen.

Deze blog wilde ik vandaag, woensdag 6 mei 2009, plaatsen, het wordt door een foutje een dag later maar niet zonder vermelding van een oud boek dat ik het mijne mag noemen:

Generalfeldmarschall
von Hindenburg

Aus meinem Leben

Aus Meinem Leben von Hindenberg, foto via eBay

Aus Meinem Leben von Hindenberg, foto via eBay

1920

Verlag von G. Hirzel in Leipzig

409 pagina’s, 3-tal kaarten (slagvelden W-O front), tekst oud-Duits schrift

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

2 reacties op Hindenburg

Reacties zijn gesloten.