Senioren: Blog & Twitter

Inleiding.

Dochter Jannetta vindt dat haar vader zich moet kunnen uiten via internet en email. Dus krijg ik t.g.v. mijn verjaardag medio 2008, een laptop. Enige ervaring heb ik al met computers, niet erg positieve ondanks de computercursus die ik heb gevolgd. Maar goed, eigenlijk niet goed want  ik type zeer langzaam en niet met alle 10 vingers en in het tempo 120 (?) aanslagen/min zoals ik het in het najaar 1944 heb geleerd omdat ik anders in Appingedam toch maar ‘Deckungslöcher’ moest graven voor de Duitsers, voor of na HBS schooltijd. ‘Ledigheid is des duivels oorkussen’ als leidraad en als je dus toch niet naar school gaat dan kun je nog altijd leren typen. Zo gezegd, zo gedaan, ik voldeed aan de exameneisen en dacht midden januari 1945 in de stad Groningen, waar de examens voor een groot deel van de 3 noordelijke provincies zou worden afgenomen, wel zou slagen. Eilasie, de treinen reden niet meer, althans niet voor civilians zoals ik, uiteraard wel voor de Wehrmacht. Geen type-examen gedaan, nimmer type-examen gedaan, weinig moeten typen totnutoe en zo raakten veel vingers – althans voor dit werk – overbodig. Nu type ik o.h.a. met  2 of 3 vingers, ik weet het niet eens maar 120 aanslagen per minuut, ho maar!

In december 2008 moest ik me verder ontplooien: Jannetta had een duidelijke handleiding  voor de laptop – een menu  nog wel, aangemaakt en het werkte.

Ik produceerde en publiceerde en ontving positieve reakties, ik kreeg er plezier in en zag me al vroeg of laat genomineerd voor een literatuurprijs. Mijn fantasie kreeg nieuwe impulsen…..

Dan overkomt me opnieuw – met de allerbeste en liefste bedoelingen – een nieuwe cultuurschok: twitter !

Als mijn kenmerk verzint Jannetta de blauwe planeet om aan te geven waar zoal mijn interesses liggen, en als ik tegenwoordig , dus na 5 maanden twitteren, een ‘All Friends’ of andere kolom scroll dan herken ik mezelf direct, de anderen hebben veelal foto’s die voor mij veel moeilijker te herkennen zijn.

Ik heb intussen al heel leuke twitter-contacten hoewel ik  slechts enkelen van gezicht ken  die ik een paar maanden geleden bij ‘Tweist‘, georganiseerd door Jandor en Hoks heb ontmoet. Petrah heeft me toen het tweetboard (?) aan de muur uitgelegd, ik heb er de tweeling Jelle en Jurre (samen bijna 15 jaar en beiden collega-twitteraars !) ontmoet die met mij als oudere twitteraar voor een batterij fotografen mochten poseren. Het leek wel de fotosessie van Willem-Alexander met zijn gezin, ook een twitteraar maar die twittert via de RVD naar verluidt en niet zelf zoals de minister van buitenlandse zaken pleegt te doen.

Ik vind twitteren niet gemakkelijk, ik kom heel veel uitdrukkingen tegen die ik niet ken. Zoals vanmorgen: Skype, Skypecall (ing), mijn engelstalige woordenboeken, van dale, grote winkler prins, ze laten me in de steek, dus naar wikipedia en wat krijg ik? ‘speelhallen’ en ‘skeptical’. En dat heb ik de originator van dit woord – Zorg20– vanmorgen nog getweet ;-).

Voor wat betreft de twittersfeer heb ik de grootste bewondering  voor de altijd behulpzame juffrouwJannie (dubbel J) die in de kantine een heel skala aan lekkers in de aanbieding heeft, als ze ’s morgens gaat afsluiten geeft ze – vind ik – met enige schroom  aan dat ze toch nog enige tijd nodig heeft om voor de lunch weer alles voor elkaar te krijgen. Jammer voor haar dat ik me overdag en ’s nachts beperk tot vrij sterke koffie.

Ik vind haar heel sympathiek, ze heeft hart voor de zaak en voor de mensen, het deed me vanmorgen (eigenlijk gistermorgen) dan ook  pijn te lezen dat iemand haar dweil niet had uitgeknepen en ik begreep haar gevoelens zo goed dat ik er op deze plaats  gewag van wil maken, ik hoef me in mijn blog niet te beperken tot 140 twittertekens, ik benadruk met klem dan ook: de dweil van juffrouwJannie moet altijd uitgeknepen worden.

Iets korter wil ik het hebben over alffen (dubbele f), ik heb elke dag een tweet naar hem gestuurd, hij heeft liters goulash soep uitgedeeld en nog veel andere consumpties (zie zijn tweets), hij heeft de eerste 2 ochtenden  vanaf rond 5u de hele dag  klaar gestaan voor anderen, die gezellig – al dan niet met pijnlijke voeten,  zingend en zwaaiend – voorbij kwamen,  hij stond zijn mannetje, met zijn koffieketel en/of soeppannetje. 😉    Hulde!!!

Ik weet waar ik het over heb, ik heb de Nijmeegse Vierdaagse (uit)gelopen in 1949, 1950 en 1982.  En ik heb de eerste en de derde keer ervaren dat er toch bergen in Nijmegen zijn!

Tenslotte:

Een week geleden logeerden mijn vrouw en ik in een hotel in Berg en Dal (hier hoofdletters), we waren in jaren niet meer in de directe omgeving geweest, wij komen vaker in Kleve, Emmerich en ook Arnhem. We bezochten o.a de Heilige Land Stichting waar de Aalmoezeniers en Veldpredikers van destijds (1948), de rekruten naar toe brachten. Ook dat is veranderd en vernieuwd, zowel Jodendom als Islam is nu ook  vertegenwoordigd.

Onze terugreis ging via het centrum van Nijmegen resp. van Arhem, mijn vrouw kent Arnhem beter dan Nijmegen en ik wilde met haar over de Groesbeekseweg rijden om haar de plaats te laten zien waar de kazernes hadden gestaan, ik was daar in zeker 20 jaar niet meer geweest en die kazernes hadden plaats moeten maken voor woningbouw. Wij rijden daar dus en ik zeg: hier ergens moeten ze gestaan hebben.

En dan zie ik daar beide kazernes nog,  in volle glorie op het grote terrein achter het hek, de plaats waar ik als jonge dienstplichtige op wacht heb gestaan. Het front van beide kazernes is exact  hetzelfde gebleven, de hoofdingang van de Krayenhof kazerne – destijds het heiligdom van de regimentscommandant (luchtvaarttroepen) – geeft toegang tot een heel aantrekkelijk restaurant  met buitenterras voor het gebouw, de vriendelijke knappe ober lacht als ik hem vertel dat hij slechts weinig ouder is dan ik toentertijd. Ook de Snijderskazerne – mijn kazerne – is uiterlijk niets veranderd maar van binnen eveneens verbouwd tot vele woningen  voor alle leeftijdsgroepen.

TABORA LAMPUNTUR

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

4 reacties op Senioren: Blog & Twitter

Reacties zijn gesloten.